Vit të Ri të bekuar në Emrin e Jezusit!

‘Dhe në fund të tetë ditëve, kur u rrethpre, ai u quajt Jezus, emri i dhënë nga engjëlli përpara se të ngjizej. (Luka 2:21)

Dita në të cilën djemtë hebrenj përjetonin mrekullinë më të madhe të jetës së tyre ishte dita e tetë. Atë ditë ata bëheshin pjesëmarrës të besëlidhjes së rrethprerjes, besëlidhje të cilën Perëndia ia kishte dhënë Abrahamit. Fillonte një kapitull i ri – një jetë me Zotin. Në ditët e para të Kishës, e diela quhej edhe dita e tetë. Dita e tetë ishte dita e ringjalljes së Krishtit – dita kur u përmbush ajo që tregonte rrethprerja.

Përveç bërjes pjesë e besëlidhjes së Perëndisë përmes rrethprerjes, fëmija merrte edhe një emër. Zotit tonë iu dha emri Jezus. Ky emër ka kuptimin “Zoti shpëton.” Te Mateu lexojmë se ai e mori këtë emër “sepse ai do ta shpëtojë popullin e tij nga mëkatet e tyre” (Mat. 1:21).

Kur vjen fundi i një viti, njeriu mund të reflektojë për shumë gjëra. Çfarë kam bërë gjatë vitit që kaloi? Çfarë kujtime të mira mbart me vete unë? Dhe çfarë kam mësuar? Në të njëjtën kohë, nuk mund ta shmangim faktin që ka edhe gjëra nga viti i kaluar që do të preferonim t’i çbënim dhe t’i harronim. Ndoshta ishte ndonjë gabim, apo një investim i keq. Ndoshta ka lidhje me zemërimin tim, me dembelizmin apo mosgatishmërinë për të shërbyer. Ose ndoshta ka qenë ndonjë sëmundje që ma shteri gjithë fuqinë. Në raste të tilla është ngushëlluese të ndjekësh kalendarin e kishës, kur dita e parë e vitit mban temën “Në Emrin e Jezusit.” A ka ndonjë emër më të mirë me të cilin të fillohet një vit i ri?

Kur predikuesi i rizgjimit dhe autori C. O. Rosenius shpjegon se çfarë do të thotë të bësh diçka në emrin e Jezusit, ai jep një ilustrim: Ai shkruan për një njeri të varfër që dëshironte të merrte një hua për të blerë shtëpi të re. Huaja ishte e madhe, por ai nuk kishte pronë për ta vendosur si garanci. Nuk mund të bëhej asgjë. Por në mes të kësaj vështirësie, ndërhyn një njeri i pasur. Ai firmos, jep rekomandimin e tij dhe bëhet garanti. Nuk kishte rëndësi fakti që njeriu i parë ishte i varfër. Ajo që kishte rëndësi ishte që emri i të pasurit ishte në dokument. Huadhënësi nuk kishte nevojë për emër tjetër në atë letër veç emrit të të pasurit. Emri i burrit të pasur ishte gjithçka që nevojitej.

Në emrin e Zotit tonë ka shumë premtime. Emri Jezus shpall që ai na ka shpëtuar. Por ai përshkruhet edhe me emra të tjerë në Shkrim. Në profecinë e Krishtlindjes ai quhet Këshilltar i Mrekullueshëm, Perëndi i Plotfuqishëm, Atë i Përjetshëm dhe Princ i Paqes (Isa. 9:6). Në tregimin e Krishtlindjes të ungjillit të Mateut na thuhet se si engjëlli i tha Marisë që fëmija do të quhej Immanuel. Kjo do të thotë Perëndia është me ne. Jezusi e konfirmon këtë premtim përpara se të ngjitet në qiell – që ai është Perëndi dhe Immanuel. Premtimi është kështu, “Ja, unë jam me ju gjithmonë, deri në fund të epokës” (Mat. 28:20).

Në afrim të vitit të ri kujtohemi për dy gjëra. Së pari, që pavarësisht se çfarë ka ndodhur gjatë vitit të kaluar, Jezusi ka firmosur në faturën tonë të borxhit. Ne mund ta hedhim atë pas krahëve, të kërkojmë falje dhe të jemi të sigurt që Perëndia nuk i sheh më mëkatet tona. Emri i Jezusit është i vetmi emër i shkruar në faturën e borxhit. Së dyti, kujtohemi se Jezusi vjen me ne në vitin që vjen. Ai është Immanuel – Ai që është me ne çdo ditë, pavarësisht se çfarë mund të ndeshim.

Në emër të kishës sonë, dua t’ju uroj të gjithëve një kohë Krishtlindjeje të bekuar dhe Gëzuar Vitin e Ri 2026!

Pastor Toni